به گزارش سایت رسمی فدراسیون،یک منتقد صریح‌اللهجه سینما در پاسخ به اعتراض‌ها گفته بود: «من اصلاً فیلم‌ها را نمی‌بینم، ولی نقد می‌کنم، نقدَم هم درست است!» این حکایت برخی از منتقدان فوتبال است که بازی‌ها را تماشا نمی‌کنند اما نقد می‌نویسند و اصرار دارند که تحلیل‌شان نیز درست است!

کسانی که نخستین بازی تیم ملی فوتسال بانوان ایران در جام جهانی مقابل برزیل را ندیدند و فقط نتیجه‌ ۴-۱ را در خبرها خواندند، احتمالاً منتقدان مناسبی برای تحلیل این مسابقه نیستند. دیداری که تنها یک بازی فوتسال نبود، بلکه نشانه‌ای از شجاعت، جسارت و اعتماد به نفس بود. دختران ما در نخستین حضور خود چنان منظم و جنگنده ظاهر شدند که انگار هر هفته مقابل تیم‌های بزرگ جهان بازی تدارکاتی انجام می‌دادند.

اشک‌های مهسا کمالی، زننده تک‌گل ایران مقابل برزیلِ باشکوه، شاید بهترین تصویر برای تلاشی ۳۰ دقیقه‌ای با تمام وجود مبارزه کردن، نترسیدن و پا پس نکشیدن باشد.

البته مثل هر مسابقه دیگری می‌توان از این بازی هم نقد نوشت، اما نباید فراموش کنیم دختران‌مان با چه شرایطی به مصاف حریفان می‌روند. یادمان باشد که آنها فقط چند بازیکن نیستند، آنها نشانه‌های امید، تحول و اعتمادند. کسانی که مسیر ناهموار شهرهای خود را تا قلب سالن‌های جام جهانی هموار کردند، دخترانی که میان نیش‌ و کنایه‌ها و تلخ‌زبانی‌ها پیش رفتند، توانستند اعتماد خانواده‌هایشان را به دست بیاورند، در لیگ بدرخشند، به لیست نهایی سرمربی فکور و سخت‌گیری چون «شهرزاد مظفر» برسند و حالا با پیراهن مقدس ایران به میدان بروند.

دومین مسابقه ما مقابل پاناماست. در جام جهانی چیزی به نام تیم ضعیف وجود ندارد، اینجا همه می‌خواهند زیر نورافکن‌ها بدرخشند. همه بازیکنان بعد از بازی سراغ صفحه اینستاگرام فیفا می‌روند و به دنبال تصویری از خود یا صحنه‌ای از درخشش‌شان می‌گردند. اینجا فرصتی است برای دیده شدن، برای ساختن اعتبار و ثبت افتخار برای کشور.

در ورزش، بدتر از باختن، باختن با ترس است؛ وگرنه همه تیم‌های بزرگ و پرافتخار روزهای شکست را تجربه کرده‌اند. دختران ما مقابل برزیل، شانس نخست قهرمانی مسابقات، نه ترسیدند و نه عقب نشستند. شجاع بودند و تا آخرین ثانیه برای گل زدن و کم کردن فاصله جنگیدند. به افتخارشان دست می‌زنیم، اما هنوز هیچ چیز تمام نشده. نمایش مقابل برزیل تحسین‌برانگیز بود اما در این مرحله هنوز ۶ امتیاز دست‌نخورده باقی مانده است، مقابل پانامای نوظهور و ایتالیای پرقدرت. با این دخترها حق داریم رویا ببافیم، به پیروزی فکر کنیم، به صعود…
ما به شما افتخار می‌کنیم، برای رویاهایتان، برای مردم و برای آینده ایران با تمام قلب‌تان بازی کنید.